{"id":1287,"date":"2025-08-27T06:29:50","date_gmt":"2025-08-27T04:29:50","guid":{"rendered":"https:\/\/okopilicy.pl\/?p=1287"},"modified":"2025-08-27T06:29:50","modified_gmt":"2025-08-27T04:29:50","slug":"kapliczka-jozefa-leg-reczynski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/2025\/08\/27\/kapliczka-jozefa-leg-reczynski\/","title":{"rendered":"Kapliczka J\u00f3zefa – \u0141\u0119g R\u0119czy\u0144ski"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

W regionie nadpilicza spotykamy bardzo cz\u0119sto kapliczki nadrzewne. Gdy staje si\u0119 obok niej, zastanawia si\u0119 cz\u0142owiek – kto j\u0105 tu powiesi\u0142 i dlaczego . Niekiedy udaje si\u0119 znale\u017a\u0107 kogo\u015b, kto to wie. Najcz\u0119\u015bciej jednak jest to kapliczka anonimowo zawieszona. Jedynie po obrazku lub figurce w niej zamieszczonej mo\u017cemy si\u0119 domy\u015bla\u0107 intencji fundatora. Takich kapliczek jest\u00a0 wiele i samo wykonanie i powieszenie, nie jest trudne. Dzi\u0119ki temu fundator kapliczki ma swoje bliskie sercu miejsce do modlitwy. Z biegiem czasu, pod kapliczk\u0105 modl\u0105 si\u0119 i inne osoby. Jest to te\u017c doskona\u0142e miejsce orientacyjne i cz\u0119sto pytaj\u0105c o drog\u0119, s\u0142yszymy odpowied\u017a – ko\u0142o kapliczki,\u00a0 w lewo czy w prawo. \"\"<\/a><\/p>\n

Histori\u0119 tej kapliczki w miejscowo\u015bci \u0141\u0119g R\u0119czy\u0144ski, dowiedzia\u0142em si\u0119 od cioci Maryli, \u017cony wujka J\u00f3zka.<\/p>\n

Pod koniec lat 40 ub. w. –\u00a0 okolice Pilicy, by\u0142y pe\u0142ne row\u00f3w, staw\u00f3w z wod\u0105 i rozlewisk po wylewach rzeki. Las\u00f3w by\u0142o niewiele.\u00a0 Ka\u017cdy skrawek ziemi, kt\u00f3ry si\u0119 nadawa\u0142 , by\u0142 uprawiany. Cz\u0119sto nie by\u0142o dr\u00f3g, tylko \u015bcie\u017cki biegn\u0105ce mi\u0119dzy polami. Na jednej z nich, od Nowinek do Plac\u00f3wek, by\u0142 tylko male\u0144ki lasek, kt\u00f3ry zasadzi\u0142 jeszcze pradziadek Pawe\u0142.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W miejscu tym by\u0142y okopy po I wojnie \u015bwiatowej i ziemie by\u0142a tak wymieszana, \u017ce nic tam nie chcia\u0142o rosn\u0105c. Sosny dawa\u0142y sobie jako\u015b rad\u0119 na takiej ziemi i w\u0142a\u015bnie dlatego te kilka m\u00f3rg nimi zasadzono. Po \u015bmierci Paw\u0142a, cz\u0119\u015b\u0107 lasu\u00a0 przypad\u0142a synowi Ignacowi, a pozosta\u0142e cz\u0119\u015bci innym\u00a0 dzieciom. Na samym rogu by\u0142y\u00a0 trzy strasznie powyginane, sosny. W\u0142a\u015bnie takie drzewa ros\u0142y na najs\u0142abszych ziemiach. Nie wycinano ich, bo korzystano z ich korzeni, kt\u00f3re si\u0119ga\u0142y daleko, szukaj\u0105c \u017cyciodajnej gleby. Robiono z nich koszyki.\u00a0 W okresie wojennym, mog\u0142y nieco odpocz\u0105\u0107, bo ten co je pozyskiwa\u0142 ( Jan – m\u00f3j ojciec), zosta\u0142 zabrany spod ko\u015bcio\u0142a, przez \u017candarm\u00f3w Niemieckich i wywieziony na roboty przymusowe.<\/p>\n

Wujek J\u00f3zek, by\u0142 drugim synem Ignacego, a czwartym dzieckiem, mia\u0142 wtedy ok 10 lat i niespo\u017cyt\u0105 energi\u0119. Biegaj\u0105c z ch\u0142opakami po polach, wpad\u0142 do g\u0142\u0119bokiego do\u0142u z wod\u0105 i b\u0142otnistym dnem, bo podszed\u0142 za blisko i obsun\u0119\u0142a si\u0119 ziemia na skraju do\u0142u. Pomimo, \u017ce krzycza\u0142 w niebog\u0142osy o pomoc, to ch\u0142opaki bali\u00a0 si\u0119 podej\u015b\u0107, bo starsi ludzie\u00a0 m\u00f3wili , \u017ce z tego do\u0142u z\u0142e wychodzi. Ch\u0142opcy pobiegli po pomoc do widniej\u0105cych w oddali cha\u0142up. Tak gnali, \u017ce gdy dobiegli do nich, nie mogli z siebie wydoby\u0107 s\u0142owa. Potem wszyscy na raz darli si\u0119, \u017ce J\u00f3zka diab\u0142y do dziury wci\u0105gn\u0119\u0142y.<\/p>\n

W tym czasie w dole trwa\u0142a walka o \u017cycie. Piaszczysta ziemia osuwa\u0142a si\u0119 pod r\u0119kami i nogami, a J\u00f3zek spada\u0142 na dno. W ko\u0144cu rozdeptane, bosymi stopami b\u0142oto, zacz\u0119\u0142o go wci\u0105ga\u0107.<\/p>\n

Wtedy\u00a0 zobaczy\u0142 cienki korze\u0144 w naruszonej ziemi i to jego si\u0119 chwyci\u0142. Panie Jezu Chryste , Bo\u017ce jedyny, Matko Boska spraw, aby korze\u0144 si\u0119 nie zerwa\u0142 prosi\u0142. Powolutku centymetr po centymetrze pi\u0105\u0142 si\u0119 do g\u00f3ry. W ko\u0144cu dostrzeg\u0142 drugi korze\u0144, grubszy i uda\u0142o mu si\u0119 resztk\u0105 si\u0142 wydosta\u0107 na g\u00f3r\u0119.\u00a0 Oczywi\u015bcie ojciec go skrzycza\u0142\u00a0 i ukara\u0142, ale lania nie dosta\u0142.<\/p>\n

Od tamtej pory wrzucano do do\u0142u wszystko, co by\u0142o niepotrzebne w obej\u015bciu i do niczego si\u0119 ju\u017c nie nadawa\u0142o. Diabelski do\u0142ek poch\u0142ania\u0142 wszystko\u00a0 i uda\u0142o\u00a0 si\u0119 go dopiero zasypa\u0107 troch\u0119, jak zacz\u0119to wydobywa\u0107 w\u0119giel brunatny w Be\u0142chatowie i obni\u017cy\u0142y si\u0119 wody gruntowe\u00a0 w okolicy.<\/p>\n

Po tym zdarzeniu J\u00f3zek wykona\u0142 w\u0142asnor\u0119cznie krzy\u017cyk w podzi\u0119ce za pomoc bosk\u0105.\u00a0 \u00a0Powiesi\u0142 go na najwi\u0119kszej so\u015bnie, kt\u00f3ra da\u0142a mu ratunek, wystawiaj\u0105c swoje korzenie. Gdy dor\u00f3s\u0142 zrobi\u0142 kapliczk\u0119 skrzynkow\u0105 i powiesi\u0142 obok krzy\u017ca. Wisia\u0142a ona, a\u017c do pocz\u0105tku lat 90 ubieg\u0142ego wieku.<\/p>\n

Umawia\u0142y si\u0119 przy niej dziewczyny z ch\u0142opakami. Nie jedna para tu mia\u0142a pocz\u0105tki swojego zwi\u0105zku.<\/p>\n

Po \u015bmierci dziadka Ignaca i wujka Stasia ( ma\u0142ego) , sosn\u0119 \u015bci\u0119to, pomimo, \u017ce zgodnie z tradycj\u0105 nie \u015bcina si\u0119 drzew z kapliczkami.\u00a0 Wtedy to ciotka Kazia ( stryjna ) i ciocia Krysia, poprosi\u0142y wujka Stanis\u0142awa G., m\u0119\u017ca Helenki o now\u0105 kapliczk\u0119. Ten j\u0105 wykona\u0142, ale ze starej pozosta\u0142 jedynie obrazek Chrystusa Frasobliwego. Kapliczk\u0119 zawieszono na s\u0105siedniej so\u015bnie, obok tej \u015bci\u0119tej.<\/p>\n

Obydwie ciotki, cz\u0119sto odmawia\u0142y tam r\u00f3\u017caniec i si\u0119 modli\u0142y. Dba\u0142y te\u017c o to, aby by\u0142y tam kwiaty. Po ich \u015bmierci kapliczka, nie by\u0142a ju\u017c tak cz\u0119sto odwiedzana, ale kwiaty, s\u0105 wymieniane od czasu do czasu.<\/p>\n

Kt\u00f3rego\u015b razy, jeden z mieszka\u0144c\u00f3w pobliskiej wioski, zbi\u0142 szybk\u0119 i wyrwa\u0142 obrazek. Wyrzuci\u0142 go do diabelskiego do\u0142u, kt\u00f3ry pomimo zasypywania, jeszcze mia\u0142 z metr g\u0142\u0119boko\u015bci. Jeszcze do dzisiaj mo\u017cna go dostrzec w lesie przy drodze w stron\u0119 p\u00f3\u0142nocy.<\/p>\n

Obrazek z diabelskiego do\u0142ka\u00a0 wyj\u0105\u0142 „Warszawiak ” i ponownie zawiesi\u0142 . J\u00f3zek doci\u0105\u0142 now\u0105 szybk\u0119 i wsp\u00f3lnie j\u0105 zamontowali ponownie.\u00a0 Kapliczka przetrwa\u0142a do 2025r. , wymaga\u0142a ju\u017c gruntownego remontu, kt\u00f3ry wykona\u0142em w sierpniu. Ze starej kapliczki, pozosta\u0142 obrazek, sama skrzyneczka ( 4 \u015bcianki ) i szybka. Na kapliczce wisi r\u00f3\u017caniec z szyszek , kt\u00f3ry wykona\u0142em na pami\u0105tk\u0119 wymodlonego tu czasu przez cioci\u0119 Kazi\u0119 i Krysi\u0119. Poni\u017cej kapliczki zaznaczony jest Szlak \u015awi\u0119tego Jakuba, kt\u00f3ry prowadzi do \u00a0Santiago de Compostela, \u0142\u0105czy on Polsk\u0119 z Europejsk\u0105 sieci\u0105 Camino.\u00a0 Tutaj te\u017c jest zaznaczony Szlak Partyzancki im. majora H. Dobrza\u0144skiego – Hubala ( czerwony ).\"\"<\/a><\/p>\n

Kapliczka J\u00f3zefa, b\u0119dzie pisa\u0107 swoj\u0105 dalsz\u0105 histori\u0119, chocia\u017c jej pierwszy fundator ju\u017c nie \u017cyje. Przechodz\u0105cy ko\u0142o niej ludzie, b\u0119d\u0105 mieli okazj\u0119 pomodli\u0107 si\u0119 przy niej.<\/p>\n

autor Jerzy Misztela ( Ignala )<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W regionie nadpilicza spotykamy bardzo cz\u0119sto kapliczki nadrzewne. Gdy staje si\u0119 obok niej, zastanawia si\u0119 cz\u0142owiek – kto<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1290,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[13],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1287"}],"collection":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1287"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1287\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1294,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1287\/revisions\/1294"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1290"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1287"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1287"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1287"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}