{"id":773,"date":"2023-06-03T04:55:19","date_gmt":"2023-06-03T02:55:19","guid":{"rendered":"https:\/\/okopilicy.pl\/?p=773"},"modified":"2023-06-03T04:55:19","modified_gmt":"2023-06-03T02:55:19","slug":"gen-bryg-andrzej-galica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/2023\/06\/03\/gen-bryg-andrzej-galica\/","title":{"rendered":"Gen. bryg. Andrzej Galica"},"content":{"rendered":"<div id=\"sigplus_zasluzeni_galica_intro\" class=\"sigplus-gallery sigplus-left sigplus-float\">\n<p><a href=\"https:\/\/www.gokbialydunajec.pl\/images\/stories\/zasluzeni\/galica\/intro\/galica.jpg\" rel=\"boxplus-sigplus_zasluzeni_galica_intro\">\u00a0<\/a><\/p>\n<\/div>\n<p><strong>Andrzej Galica<\/strong>\u00a0urodzi\u0142 si\u0119 w dniu 27 listopada 1873 r. w Bia\u0142ym Dunajcu, jako syn Macieja i Marii ze Skupni\u00f3w. W 1897 r. ko\u0144czy gimnazjum im. Nowodworskiego w Krakowie. Nast\u0119pnie odbywa s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Jednorocznych Ochotnik\u00f3w, (podchor\u0105\u017c\u00f3wka). W 1898 r. rozpoczyna studia w Politechnice Lwowskiej, a w 1900 r. zawiera zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z J\u00f3zef\u0105 z Jarosz\u00f3w. W 1901 r. przenosi si\u0119 na dalsze studia do Politechniki Wiede\u0144skiej. W 1903 r. otrzymuje dyplom in\u017cyniera budowy dr\u00f3g i most\u00f3w i rozpoczyna prac\u0119 zawodow\u0105 w Dyrekcji Dr\u00f3g Wodnych w Krakowie.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Wst\u0119puje do Polskiej Partii Socjalistycznej, z ramienia kt\u00f3rej organizuje \u017cycie kulturalne w\u015br\u00f3d robotnik\u00f3w dzielnicy D\u0105bie. W 1911 r. jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem, a nast\u0119pnie bardzo aktywnym dzia\u0142aczem Ruchu Regionalnego na Podhalu. W 1913 r. zostaje przeniesiony do Skawiny, gdzie prowadzi wst\u0119pne prace przy budowie kana\u0142u Odra Wis\u0142a, tam przyst\u0119puje do organizacji oddzia\u0142\u00f3w strzeleckich w ramach Zwi\u0105zku Strzeleckiego i spotyka si\u0119 cz\u0119sto z J\u00f3zefem Pi\u0142sudskim. W 1914 r. z powodu dzia\u0142alno\u015bci politycznej zostaje przeniesiony do Centrali Budowy Dr\u00f3g Wodnych, gdzie w godzinach wolnych od pracy zawodowej organizuje dwie kompanie strzeleckie dla tworz\u0105cych si\u0119 legion\u00f3w i wraca z nimi do Kraju. Awansowany do stopnia kapitana zostaje dow\u00f3dc\u0105 batalionu w Suchej. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej walczy o wolno\u015b\u0107 Ojczyzny w III brygadzie. W 1915 r. awansowany do stopnia majora za walki na terenie Lubelszczyzny, a nast\u0119pnie za walki w okolicy Rudki Miry\u0144skiej do stopnia podpu\u0142kownika. W 1918 r. po rozwi\u0105zaniu legion\u00f3w zosta\u0142 internowany w Huszt, a potem w Marmaros Sziget. Po powrocie z obozu awansowany do stopnia pu\u0142kownika, rozpoczyna werbunek \u017co\u0142nierzy do wojska polskiego na Podhalu, organizuje 7 kompanii strzeleckich i zakupuje ze i sk\u0142adek spo\u0142ecze\u0144stwa podhala\u0144skiego 12 karabin\u00f3w maszynowych. Przyst\u0119puje do tworzenia brygady podhala\u0144skiej, sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z 4 pu\u0142k\u00f3w strzelc\u00f3w podhala\u0144skich, otrzymuje nominacj\u0119 na genera\u0142a brygady i prowadzi swoj\u0105 brygad\u0119 do boju na froncie rosyjskim. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych zostaje dow\u00f3dc\u0105 Dywizji Piechoty G\u00f3rskiej w Bielsku &#8211; Bia\u0142ej, a nast\u0119pnie dow\u00f3dc\u0105 X Korpusu w Przemy\u015blu i wtedy to dzi\u0119ki Jego inicjatywie i usilnym staraniom pu\u0142ki podhala\u0144skie otrzyma\u0142y umundurowanie regionalne, a orkiestry wojskowe tych pu\u0142k\u00f3w wprowadzi\u0142y do swoich repertuar\u00f3w s\u0142ynne potem w ca\u0142ej Polsce marsze podhala\u0144skie.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>W 1923\/24 r. odbywa roczny kurs dla dow\u00f3dc\u00f3w w Centrum Wy\u017cszych Studi\u00f3w Wojskowych w Warszawie, ko\u0144cz\u0105c go z pierwsz\u0105 lokat\u0105. Genera\u0142 Andrzej Galica musia\u0142 wykazywa\u0107 niezwyk\u0142e zdolno\u015bci wojskowe, skoro w ci\u0105gu czterech lat awansowa\u0142 ze stopnia podporucznika do stopnia genera\u0142a brygady.<\/p>\n<p>W 1931 r. na skutek zbyt odwa\u017cnie wyra\u017canej dezaprobaty w stosunku do polityki prowadzonej przez &#8222;rz\u0105d pu\u0142kownik\u00f3w&#8221; zostaje w wieku 58 lat, a wi\u0119c w sile wieku, przeniesiony w stan spoczynku. Odej\u015bcie z czynnej s\u0142u\u017cby wojskowej tak zdolnego i dzielnego genera\u0142a by\u0142o powa\u017cnym os\u0142abieniem bojowej si\u0142y Wojska Polskiego, a r\u00f3wnocze\u015bnie niepowetowan\u0105 strat\u0105 dla pu\u0142k\u00f3w strzelc\u00f3w podhala\u0144skich. Pe\u0142en energii \u017cyciowej gen. A. Galica nie za\u0142amuje si\u0119 tym przykrym wydarzeniem, zakupuje mizerny, o lichej, piaszczystej glebie maj\u0105teczek pod Piotrkowem Trybunalskim, nazywa go Majdanem Generalskim i zaczyna gazdowa\u0107 z dala od swego ukochanego Podhala. Zak\u0142ada r\u00f3wnocze\u015bnie w Warszawie w\u0142asne biuro miernicze, aby jako\u015b wi\u0105za\u0107 koniec z ko\u0144cem i sp\u0142aci\u0107 d\u0142ugi, jakie zaci\u0105gn\u0105\u0142 na zakup Majdanu. Nie odsuwa si\u0119 jednak ca\u0142kowicie od \u017cycia politycznego Kraju i dla dobra narodu pe\u0142ni w latach\u00a0 1930 &#8211; 1939 kolejno funkcje pos\u0142a i senatora, wyst\u0119puj\u0105c odwa\u017cnie z trybuny poselskiej.<\/p>\n<p>W czasie II wojny \u015bwiatowej ukrywa\u0142, si\u0119 przed gestapo na wsi i w Warszawie. W 1941 r. odchodzi od Niego po d\u0142ugotrwa\u0142ej chorobie Ma\u0142\u017conka \u015bp. J\u00f3zefa. W 1942 r. zawiera zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z Bronis\u0142aw\u0105 z D\u0105browskich. Bierze udzia\u0142 w Powstaniu Warszawskim, ranny wraca do Majdanu, gdzie doczeka\u0142 oswobodzenia Polski, lecz niestety zmar\u0142 w dniu 6. czerwca 1945 r.<\/p>\n<p>Gen. A. Galica by\u0142 wielorako zwi\u0105zany ze swym rodzinnym Podhalem. By\u0142 jednym z wybitniejszych organizator\u00f3w podhala\u0144skiego ruchu regionalnego, by\u0142 czo\u0142owym dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Podhalan. S\u0142u\u017cy tak\u017ce, jak mo\u017ce najlepiej, swojej Skalnej Ojcowi\u017anie tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 literack\u0105. Jeszcze jako student Politechniki napisa\u0142 tragedi\u0119 pt. &#8222;Przysi\u0119ga&#8221;, kt\u00f3rej akcja rozgrywa si\u0119 na wsi podhala\u0144skiej, a wymierzona jest przeciw ciemnocie i zach\u0142anno\u015bci. W czasie I wojny \u015bwiatowej pisze dramat pt. &#8222;Janosik&#8221;, wystawiony w 1923 r. w Teatrze im. J. S\u0142owackiego w Krakowie. Nast\u0119pnie ukazuje si\u0119 na scenach amatorskich teatr\u00f3w robotniczych nowy dramat pi\u00f3ra Andrzeja Galicy pt. &#8222;Robert Szporn&#8221; o wyd\u017awi\u0119ku zdecydowanie socjalistycznym. Najp\u0142odniejszym okresem tw\u00f3rczo\u015bci literackiej Genera\u0142a s\u0105 lata ostatniej wojny. Spu\u015bcizna literacka z tego okresu obejmuje m.in. wspomnienia z \u017cycia wojskowego, szkice i obrazki z dziej\u00f3w strzelc\u00f3w podhala\u0144skich, wspomnienia z ostatniej wojny, dwie powie\u015bci o tematyce podhala\u0144skiej, tom wierszy, sylwetki dzia\u0142aczy ch\u0142opskich i szereg innych utwor\u00f3w. Zw\u0142aszcza w ma\u0142ych formach gaw\u0119d i obrazk\u00f3w napisa\u0142 szereg rzeczy ciekawych i oryginalnych, \u015bwietnie osadzonych w realiach \u017cycia i w psychice ludu podhala\u0144skiego. Obszerny esej o \u017cyciu i tw\u00f3rczo\u015bci gen. Andrzeja Galicy zamie\u015bci\u0142 w swojej \u015bwietnej ksi\u0105\u017cce pt. &#8222;Moje Podhale&#8221; W\u0142odzimierz Wnuk (Instytut Wydawniczy &#8222;Pax&#8221;, 1968r.).<\/p>\n<p>Pogrzeb doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w \u015bp. gen. bryg. in\u017c. Andrzeja Galicy odby\u0142 si\u0119 w dniu 10. czerwca 1945 r., przebieg kt\u00f3rego tak uwieczni\u0142 W\u0142odzimierz Wnuk:<\/p>\n<p>&#8222;&#8230;Wkr\u00f3tce genera\u0142 dotar\u0142 (z Warszawy) do Majdanu, gdzie stan jego zdrowia nadszarpni\u0119ty przej\u015bciami warszawskimi, coraz bardziej si\u0119 pogarsza\u0142. Zmar\u0142 6. czerwca 1945 r. w Majdanie, pogrzeb odby\u0142 si\u0119 na cmentarzu w B\u0119czkowicach, pow. Piotrk\u00f3w Trybunalski w dniu 10. Czerwca 1945 r. Pochowano Andrzeja Galic\u0119 w spos\u00f3b godny, z honorami nale\u017cnymi walecznemu dow\u00f3dcy. I cho\u0107 by\u0142y to pierwsze, trudne tygodnie nowej, powojennej rzeczywisto\u015bci polskiej, cho\u0107 ta rzeczywisto\u015b\u0107 formowa\u0142a si\u0119 w atmosferze napi\u0119cia i ostrych antagonizm\u00f3w politycznych, pogrzeb genera\u0142a mia\u0142 charakter uroczysty. Wzi\u0119\u0142y w nim udzia\u0142 wielotysi\u0119czne rzesze ludzkie, dobrze pami\u0119taj\u0105ce ofiarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 Zmar\u0142ego na tamtejszym terenie. Kondukt prowadzi\u0142 ks. proboszcz Ignacy Weso\u0142owski w asy\u015bcie ksi\u0119\u017cy z ca\u0142ego dekanatu. Trumna wieziona na wozie stra\u017cy po\u017carnej, zaprz\u0119\u017conym w 8 koni (genera\u0142 zorganizowa\u0142 przed wojn\u0105 we wsi Piwaki stra\u017c po\u017carn\u0105, szko\u0142\u0119 i poczt\u0119), by\u0142a okryta bia\u0142oczerwonym sztandarem, na poduszce, niesionej przez w\u00f3jta, widnia\u0142y wszystkie ordery i odznaczenia zmar\u0142ego, m\u0142odzie\u017c szkolna nios\u0142a wie\u0144ce. Podczas uroczystej mszy \u017ca\u0142obnej przem\u00f3wi\u0142 ks. proboszcz Weso\u0142owski podkre\u015blaj\u0105c zas\u0142ugi genera\u0142a. W chwili spuszczania trumny do grobu kilkunastoosobowy oddzia\u0142 \u017co\u0142nierzy, przyby\u0142ych z Piotrkowa, odda\u0142 honorow\u0105 salw\u0119 z karabin\u00f3w&#8230;&#8221;. Ju\u017c na \u0142o\u017cu \u015bmierci u\u0142o\u017cy\u0142 gen. A. Galica wiersz, kt\u00f3ry dla nas Podhalan sta\u0142 si\u0119 Jego duchowym testamentem, zobowi\u0105zuj\u0105cym nas do wype\u0142nienia Jego ostatniej woli, aby nie tylko Jego wielki Duch, ale tak\u017ce Jego szcz\u0105tki doczesne wr\u00f3ci\u0142y do swojej &#8222;blizsej Ojcyzny&#8221;.<\/p>\n<p align=\"center\"><em>O Podhale moje!<\/em><br \/>\n<em>Ty blizso Ojcyzno<\/em><br \/>\n<em>Ty moja najdrozso<\/em><br \/>\n<em>Na \u015bwiecie kraino.<\/em><\/p>\n<p><em>O Podhale moje!<\/em><br \/>\n<em>Ty kwietny ogr\u00f3jcu,<\/em><br \/>\n<em>T\u0119skniem jo ku tobie<\/em><br \/>\n<em>Jako syn ku ojcu.<\/em><\/p>\n<p><em>Jako syn ku ojcu<\/em><br \/>\n<em>Jak dziecko ku matce,<\/em><br \/>\n<em>Nieraz, serce gorzko<\/em><br \/>\n<em>za tob\u0105 zap\u0142ace.<\/em><\/p>\n<p><em>I cho\u0107bym by\u0142 gdziesi<\/em><br \/>\n<em>Jaz na kra\u0144cu \u015bwiata,<\/em><br \/>\n<em>Dusa mi ku tobie<\/em><br \/>\n<em>Promieniami wzlata.<\/em><\/p>\n<p><em>A jak si\u0119 gdzie\u015b w dali<\/em><br \/>\n<em>Me cia\u0142o rozleci,<\/em><br \/>\n<em>Wr\u00f3ci na Podhale<\/em><br \/>\n<em>Cho\u0107 dusa po \u015bmierci&#8230;<\/em><\/p>\n<p>My\u015bl sprowadzenia doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w \u015bp. gen. Andrzeja Galicy na Podhale nurtowa\u0142a wybitnych dzia\u0142aczy podhala\u0144skich od szeregu lat. Niew\u0105tpliwie samo my\u015blenie jest bardzo po\u017cyteczn\u0105 rzecz\u0105, ale nie poparte konkretnym czynem nie daje pozytywnego efektu. Mijaj\u0105 lata, Duch Genera\u0142a kr\u0105\u017cy po podhala\u0144skich dziedzinach i przypomina o nie spe\u0142nionym Jego ostatnim \u017cyczeniu. Wreszcie zaczyna si\u0119 co\u015b dzia\u0107 w tej zapomnianej przez wielu sprawie. Nast\u0119puje spotkanie p. Bronis\u0142awy, ma\u0142\u017conki \u015bp. gen. A. Galicy, z dr Wincentym Galic\u0105. Postanawiaj\u0105: Genera\u0142 musi spocz\u0105\u0107 w ziemi ojc\u00f3w swoich. Wkr\u00f3tce do\u0142\u0105cza do tej &#8222;dw\u00f3jki&#8221; p. Stanis\u0142aw Fit z Czarnego Dunajca, by\u0142y podkomendny Genera\u0142a. W dniu 4 czerwca 1973 r. jedziemy (p.Bronis\u0142awa Galicowa ze swoj\u0105 wychowanic\u0105, p. Stanis\u0142aw Fit, kpt. mgr in\u017c. W\u0142adys\u0142aw Rzepecki z Krakowa legionista i dr W. Galica) do B\u0119czkowic na gr\u00f3b Genera\u0142a. Cmentarz wiejski, mogi\u0142a ziemna zaniedbana, pr\u00f3chniej\u0105cy krzy\u017c drewniany, a na kawa\u0142ku blachy ocynkowanej \u015blady napisu. A wi\u0119c to tu spoczywa ten s\u0142awny dow\u00f3dca, ten wielki i zas\u0142u\u017cony Syn Podhala. Stoimy nad t\u0105 mogi\u0142\u0105 do g\u0142\u0119bi wzruszeni, z rumie\u0144cem wstydu na twarzach, czujemy si\u0119 wszyscy winnymi, \u017ce ten bohater naszych czas\u00f3w zosta\u0142 prawie ca\u0142kowicie przez swoich rodak\u00f3w zapomniany.<\/p>\n<p>W dniu 5 czerwca 1973 r. wysy\u0142amy pismo do Kierownika Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w Piotrkowie Trybunalskim z pro\u015bb\u0105 o zezwolenie na ekshumacj\u0119 i przewiezienie doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w \u015bp. gen. Andrzeja Galicy do Zakopanego. Od p. Bronis\u0142awy otrzymuj\u0119 upowa\u017cnienie do za\u0142atwienia wszelkich spraw zwi\u0105zanych z przewiezieniem doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w Genera\u0142a z B\u0119czkowic do Zakopanego. Mijaj\u0105 dwa miesi\u0105ce, a odpowied\u017a nie nadchodzi. Czy\u017cby zaistnia\u0142y jakie\u015b trudno\u015bci w wydaniu takiego zezwolenia ? W po\u0142owie sierpnia ponawiamy pro\u015bb\u0119 do Kierownika P.S.S.E. w Piotrkowie Trybunalskim. Nareszcie z pocz\u0105tkiem wrze\u015bnia otrzymujemy pozytywn\u0105 odpowied\u017a. W dniu 29 wrze\u015bnia jedziemy z moj\u0105 ma\u0142\u017conk\u0105 Helen\u0105 do B\u0119czkowic, asystujemy przy ekshumacji doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w Genera\u0142a i nast\u0119pnie przewozimy je w specjalnej trumnie do kaplicy cmentarza parafialnego w Zakopanem. Ustalamy termin pogrzebu na dzie\u0144 20 pa\u017adziernika 1973 r. Zawiadamiamy Rodzin\u0119 Genera\u0142a o terminie pogrzebu. Na tydzie\u0144 przed pogrzebem rozwozimy z p. W\u0142. Rzepeckim nekrologi do szeregu wsi na Podhalu.<\/p>\n<p>Uroczysty pogrzeb doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w \u015bp. gen. bryg. in\u017c. Andrzeja Galicy odby\u0142 si\u0119 o godz. 15tej dnia 20 pa\u017adziernika 1973 r., a wi\u0119c prawie dok\u0142adnie w setn\u0105 rocznic\u0119 urodzin \u015bp. Andrzeja. W uroczysto\u015bciach pogrzebowych uczestniczyli: p. Bronis\u0142awa Galicowa, p. rtm. Adam Galica syn Genera\u0142a mieszkaj\u0105cy stale w Anglii, przedstawiciele W\u0142adz Administracyjnych Zakopanego, Zarz\u0105d G\u0142\u00f3wny Zwi\u0105zku Podhalan, duchowie\u0144stwo z ks. pra\u0142atem Janem Krupi\u0144skim i z ks. kanonikiem W\u0142adys\u0142awem Curzyd\u0142\u0105 na czele, uczestnicy I wojny \u015bwiatowej, cz\u0142onkowie Zwi\u0105zku Podhalan i rzesze spo\u0142ecze\u0144stwa podhala\u0144skiego. Zarz\u0105d G\u0142\u00f3wny Zwi\u0105zku Podhalan w U.S.A. by\u0142 reprezentowany przez dyr. dr Andrzeja Ciszka. Przy d\u0119bowej trumnie okrytej bia\u0142oczerwonym sztandarem wart\u0119 honorow\u0105 pe\u0142nili dostojni g\u00f3rale w od\u015bwi\u0119tnych strojach podhala\u0144skich. Nad trumn\u0105 wzruszaj\u0105ce do g\u0142\u0119bi przem\u00f3wienie wyg\u0142osili kolejno: ks. pra\u0142at Jan Krupi\u0144ski, red. W\u0142odzimierz Wnuk, gen. Mieczys\u0142aw Boruta Spiechowicz, Adam Pach i J\u00f3zef Obrochta, a na zako\u0144czenie uroczysto\u015bci pogrzebowych dr Wincenty Galica tymi s\u0142owami: &#8222;W imieniu Rodziny \u015bp. Andrzeja i w imieniu Zwi\u0105zku Podhalan dzi\u0119kuj\u0119 serdecznie wszystkim Rodakom, kt\u00f3rzy przybyli z r\u00f3\u017cnych stron Podhala, aby odda\u0107 ho\u0142d Wielkiemu Synowi tej Skalnej Ziemi. Szczeg\u00f3lnie gor\u0105co dzi\u0119kuj\u0119 p. Stanis\u0142awowi Fitowi z Czarnego Dunajca, by\u0142emu podkomendnemu Genera\u0142a za wsparcie tak duchowe, jak i materialne, jakiego udzieli\u0142 nam przy za\u0142atwianiu formalno\u015bci zwi\u0105zanych z przewiezieniem doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w \u015bp. gen. Andrzeja Galicy z B\u0119czkowic pod Piotrkowem Trybunalskim do Zakopanego. Jeste\u015bmy szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce wype\u0142nili\u015bmy ostatni\u0105 wol\u0119 Genera\u0142a. A Ty Tw\u00f3rco pu\u0142k\u00f3w strzelc\u00f3w podhala\u0144skich \u015bpij spokojnie tak, jak sobie tego \u017cyczy\u0142e\u015b, w swojej ukochanej rodzinnej ziemi. Zapewniamy Ci\u0119, \u017ce nigdy nie zapomnimy o Twoich zas\u0142ugach dla naszej ukochanej Ojczyzny. Niech ta Ziemia Ojc\u00f3w Twoich lekk\u0105 Ci b\u0119dzie!&#8221;<\/p>\n<p>W czasie uroczysto\u015bci pogrzebowych muzyka g\u00f3ralska Zwi\u0105zku Podhalan odegra\u0142a szereg nut podhala\u0144skich. Trumn\u0119 z doczesnymi szcz\u0105tkami \u015bp. gen, bryg. in\u017c. Andrzeja Galicy z\u0142o\u017cono do wsp\u00f3lnej mogi\u0142y legionist\u00f3w na cmentarzu parafialnym, w Zakopanem, kt\u00f3r\u0105 pokry\u0142y dziesi\u0105tki wie\u0144c\u00f3w i wi\u0105zanek kwiat\u00f3w. Mogi\u0142a ta zosta\u0142a ostatnio odrestaurowana dzi\u0119ki staraniom gen. Mieczys\u0142awa Boruty Spiechowicza. Znajduje si\u0119 ona w centralnym miejscu cmentarza. O godz. 17tej odprawiona zosta\u0142a uroczysta Msza \u015aw. \u017ca\u0142obna w ko\u015bciele parafialnym za spok\u00f3j duszy \u015bp. Andrzeja. W czasie Mszy \u015aw. podnios\u0142e kazanie wyg\u0142osi\u0142 ks. superior Stanis\u0142aw Mardu\u0142a Ga\u0142, a znakomity tenor p. Andrzej Bachleda Curu\u015b za\u015bpiewa\u0142 kilka pie\u015bni \u017ca\u0142obnych, natomiast muzyka g\u00f3ralska odegra\u0142a szereg nut podhala\u0144skich. Po Mszy \u015aw. uczestnicy uroczysto\u015bci pogrzebowych spotkali si\u0119 z Rodzin\u0105 Genera\u0142a w. \u015bwietlicy &#8222;\u015awarnej&#8221;. Koszty zwi\u0105zane z przewiezieniem doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w Genera\u0142a z B\u0119czkowic do Zakopanego pokryli w ca\u0142o\u015bci p. Stanis\u0142aw Fit i dr Wincenty Galica.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<figure id=\"attachment_775\" aria-describedby=\"caption-attachment-775\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><a href=\"https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-scaled.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-large wp-image-775\" src=\"https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-761x1024.jpg\" alt=\"\" width=\"640\" height=\"861\" srcset=\"https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-761x1024.jpg 761w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-223x300.jpg 223w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-768x1034.jpg 768w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-1141x1536.jpg 1141w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-1521x2048.jpg 1521w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-1024x1379.jpg 1024w, https:\/\/okopilicy.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/ga-scaled.jpg 1902w\" sizes=\"(max-width: 640px) 100vw, 640px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-775\" class=\"wp-caption-text\">fot. J. Misztela { Ignala )<\/figcaption><\/figure>\n<p>W prasie krajowej, jak r\u00f3wnie\u017c w &#8222;Tatrza\u0144skim Orle&#8221; redagowanym przez W\u0142adys\u0142awa J. Gromady w Passaic (U.S.A.), oraz w prasie polonijnej w Chicago i w Montrealu ukaza\u0142y si\u0119 doniesienia z uroczysto\u015bci pogrzebowych. Znalaz\u0142o to do\u015b\u0107 niespodziewane echo w Ko\u0142ach Zwi\u0105zku Podhalan w U.S.A. Otrzyma\u0142em mianowicie list od Prezesa Kola nr 2 im. W\u0142adys\u0142awa Orkana p. Wac\u0142awa B\u0142omarza, datowany: Chicago dnia 30. grudnia 1973 r. nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci: &#8222;Min\u0119\u0142o ju\u017c 39 lat od chwili ods\u0142oni\u0119cia pomnika W. Orkana w Nowym Targu, ufundowanego w\u0142a\u015bnie przez Ko\u0142o, kt\u00f3rego jestem Prezesem. Pomnik ten jest nie tylko naszym symbolem i chlub\u0105, ale stanowi on powa\u017cne ogniwo \u0142\u0105czno\u015bci Polonii z macierz\u0105. Rok rocznie sk\u0142adane s\u0105 wie\u0144ce u st\u00f3p pomnika W. Orkana przez Cz\u0142onk\u00f3w Zwi\u0105zku Podhalan z Chicago. Po powrocie ze wzruszeniem i przej\u0119ciem m\u00f3wi\u0105 o tej chwili, kt\u00f3ra mimo r\u00f3\u017cnych atrakcji wysuwa si\u0119 na czo\u0142o ca\u0142ego tam pobytu. Jeste\u015bmy dumni z naszych wielkich Podhalan, wdzi\u0119czni, \u017ce przekazali nam &#8222;watr\u0119&#8221; kt\u00f3rej zw\u0142aszcza nam, z dala od Ojczyzny, tak potrzeba. M\u00f3wi\u0105c o wielkich Podhalanach mam na my\u015bli gen. A. Galic\u0119. W dniu 16. XII. br. na posiedzeniu Ko\u0142a nr 8 im. Genera\u0142a Andrzeja Galicy Prezes Mieczys\u0142aw Mro\u017cek podda\u0142 my\u015bl ufundowania pomnika na grobie Genera\u0142a A. Galicy w Zakopanem. Zosta\u0142o to przyj\u0119te przez zebranych og\u00f3lnym poparciem. Zamierzenia te pragniemy realizowa\u0107 w porozumieniu z bratnim Zwi\u0105zkiem, przeto zwracamy si\u0119 do pana Prezesa z pro\u015bb\u0105 o rad\u0119 i sugesti\u0119, z kt\u00f3rych ch\u0119tnie chcieliby\u015bmy skorzysta\u0107. Uwa\u017camy to za wsp\u00f3lne dzie\u0142o. Ja osobi\u015bcie chcia\u0142bym podda\u0107 dyskusji w\u0142asn\u0105 my\u015bl, aby postawi\u0107 pomnik podobny do pomnika Orkana, w Bia\u0142ym Dunajcu, rodzinnej miejscowo\u015bci Genera\u0142a, lub w Poroninie, czy w Zakopanem, nie na cmentarzu, gdy\u017c mia\u0142oby to inny charakter. Nie upieram si\u0119 przy tym stanowczo, ale m\u00f3wi\u0119 to co my\u015bl\u0119 w tej chwili. A mam na my\u015bli stale Orkana i tak wyobra\u017cam sobie Genera\u0142a mi\u0119dzy Ludem. Dalsza sprawa to szczeg\u00f3\u0142owa lokalizacja, zezwolenie od kompetentnych W\u0142adz, wykup parceli itp. W tych sprawach liczymy na Wasz\u0105 pomoc. Prosz\u0119 o szczere i krytyczne wypowiedzenie si\u0119 w tej sprawie, oraz wskazanie nam w\/g Waszego rozeznania odpowiedniego miejsca pod pomnik, co stanowi\u0142oby drogowskaz i podstaw\u0119 do dyskusji dla nas w tym przedsi\u0119wzi\u0119ciu. Poniewa\u017c my\u015bl o pomniku powsta\u0142a u Prezesa Mieczys\u0142awa Mro\u017cka, zatem prosz\u0119 u skierowanie odpowiedzi na jego r\u0119ce, aby Ich Ko\u0142o poczu\u0142o si\u0119 gospodarzem tego\u017c dzie\u0142a, co s\u0142usznie mu si\u0119 nale\u017cy. Oczekuj\u0105c odpowiedzi, \u0142\u0105cz\u0119 szczere podhala\u0144skie pozdrowienia Wac\u0142aw B\u0142oniarz&#8221;.<\/p>\n<p>A wi\u0119c Duch \u015bp. gen. Andrzeja Galicy nie tylko nad Podhalem, lecz r\u00f3wnie\u017c hen daleko nad Stanami Zjednoczonymi A.P. &#8222;promieniami wzlata&#8221;. Pisze p. Prezes W. B\u0142oniarz w swoim li\u015bcie: &#8222;Jeste\u015bmy dumni z naszych wielkich Podhalan, wdzi\u0119czni, \u017ce przekazali nam &#8222;watr\u0119&#8221; kt\u00f3rej zw\u0142aszcza nam z dala od Ojczyzny jest tak potrzeba&#8221;. Zapewniam pana, Panie Prezesie, \u017ce ta &#8222;watra&#8221; potrzebna jest nie tylko Rodakom w Stanach Zjednoczonych, lecz tak\u017ce Podhalanom tu w Kraju, aby od niej zapali\u0142y si\u0119 nasze serca p\u0142omieniami mi\u0142o\u015bci i czynu do naszej &#8222;blizsyj Ojcyzny&#8221;. Zwi\u0105zek Podhalan w Kraju z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 w\u0142\u0105czy si\u0119 do inicjatywy Prezesa Kola nr 3 im. gen. Andrzeja Galicy p. Mieczys\u0142awa Mro\u017cka, aby godnie uczci\u0107 Tego Wielkiego Syna Podhala. Ostatecznie ustalono z W\u0142adzami, \u017ce po wybudowaniu Domu Kultury w Bia\u0142ym Dunajcu, popiersie gen. Andrzeja Galicy, odlane w br\u0105zie, ustawione na granitowym cokole, zostanie umieszczone w hallu tego przysz\u0142ego Domu Kultury.<\/p>\n<p align=\"right\"><strong>Wincenty Galica<\/strong><br \/>\nZakopane, 1985<\/p>\n<div class=\"art-detal-tytul\"><\/div>\n<div class=\"large-12 medium-12 small-12 columns\">\n<div class=\"art-detal-tekst\">\n<p><strong>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Pie\u015b\u0144 Batalionowa\u00a0<\/strong><\/p>\n<p><strong>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a05 Batalion strzelc\u00f3w podhala\u0144skich w Przemy\u015blu. <\/strong><\/p>\n<p><strong>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0im. gen. bryg. Andrzeja Galica<\/strong><\/p>\n<p><strong>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0&#8222;GALICA\u201d<\/strong><\/p>\n<p>Hej tam od Tater, od sinych Tater<\/p>\n<p>hej powiewuje halny wiater.<\/p>\n<p>Hej powiewuje idzie z nowin\u0105.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>\u017ce strzelcy id\u0105 ku dolinom.<\/p>\n<p>Hej powiewuje idzie z nowin\u0105,<\/p>\n<p>\u017ce strzelcy id\u0105 ku dolinom.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Na samym przedzie Galica jedzie<\/p>\n<p>cztery tysi\u0105ce ch\u0142op\u00f3w wiedzie.<\/p>\n<p>Cztery tysi\u0105ce ch\u0142op\u00f3w g\u00f3rali<\/p>\n<p>hej z ciupagami na Moskali.<\/p>\n<p>Cztery tysi\u0105ce ch\u0142op\u00f3w g\u00f3rali<\/p>\n<p>hej z ciupagami na Moskali.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Hej tam od Tater, Spisza, Orawy<\/p>\n<p>g\u00f3rale trwaj\u0105 w skalnej stra\u017cy.<\/p>\n<p>I nie pokona ich \u017cadna si\u0142a,<\/p>\n<p>cho\u0107by Dunajcem krew p\u0142yn\u0119\u0142a.<\/p>\n<p>I nie pokona ich \u017cadna si\u0142a<\/p>\n<p>cho\u0107by Dunajcem krew p\u0142yn\u0119\u0142a.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Strzelcy z Podhala z Podhala strzelcy<\/p>\n<p>nie duzi wzrostem, sercem wielcy.<\/p>\n<p>Kiedy ucztuj\u0105, pij\u0105, kochaj\u0105,<\/p>\n<p>to si\u0119 dziewczyny do nich pal\u0105.<\/p>\n<p>Kiedy ucztuj\u0105, pij\u0105, kochaj\u0105,<\/p>\n<p>to si\u0119 dziewczyny do nich pal\u0105.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Nie jedna panna, panna czy wdowa<\/p>\n<p>wianek swym strzelcom da\u0107 gotowa.<\/p>\n<p>Strzelcy nie tacy \u017ceby odm\u00f3wi\u0107,<\/p>\n<p>b\u0119d\u0105 si\u0119 b\u0119d\u0105 z pann\u0105 trudzi\u0107.<\/p>\n<p>Strzelcy nie tacy \u017ceby odm\u00f3wi\u0107,<\/p>\n<p>b\u0119d\u0105 si\u0119 b\u0119d\u0105 z pann\u0105 trudzi\u0107.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<p align=\"center\">Tekst artyku\u0142u pochodzi ze strony\u00a0 \u00a0 :\u00a0 \u00a0<a href=\"https:\/\/www.gokbialydunajec.pl\/zasluzeni-dla-kultury-i-sztuki\/general-andrzej-galica\">Genera\u0142 Andrzej Galica &#8211; Gminny O\u015brodek Kultury w Bia\u0142ym Dunajcu (gokbialydunajec.pl)<\/a><\/p>\n<p align=\"center\">Tekst pie\u015bni batalionowej pochodzi ze strony : <a href=\"https:\/\/5bsp.wp.mil.pl\/pl\/pages\/piesn-batalionowa-2020-05-06-w\/\">5 batalion strzelc\u00f3w podhala\u0144skich &#8211; Pie\u015b\u0144 batalionowa<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00a0 Andrzej Galica\u00a0urodzi\u0142 si\u0119 w dniu 27 listopada 1873 r. w Bia\u0142ym Dunajcu, jako syn Macieja i Marii<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":774,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/773"}],"collection":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=773"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/773\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":790,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/773\/revisions\/790"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/774"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=773"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=773"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/okopilicy.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=773"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}